Rezervat

Specijalni rezervat prirode Pašnjaci velike droplje

Specijalni rezervat prirode Pašnjaci velike droplje prostire se na ukupnoj površini od 6774 hektara i nalazi se na području opština Kikinda i Čoka. Kategorisan je kao prirodno dobro od izuzetnog značaja (I kategorija), a prema klasifikaciji IUCN-a, nalazi se u IV kategoriji (Staništa i druga upravljana područja).

Geografski položaj

Specijalni rezervat Pašnjaci velike droplje nalazi se na severu Banata, na prostranoj aluvijalnoj ravni reke Zlatice, između novokneževačke i krstursko-siriške lesne terase. Rezervat čine 3 odvojene celine. Najveći je Jaroš (tromeđa sela Mokrin, Jazovo i Sajan), zatim Siget (pored Banatskog Aranđelova) i najmanji Kočovat (pored sela Vrbica).

Značaj

Osnovni značaj Spacijalnog rezervata Pašnjaci velike droplje je što se u njemu nalazi poslednja populacija velike droplje (lat. Otis tarda) u Srbiji.

Ova vrsta nalazi se na „Crvenoj listi“ ugroženih vrsta i strogo je zaštićena u Srbiji. Procenjuje se da je početkom 20. veka u Vojvodini živelo preko 1000 jedinki velike droplje. Danas je njihov broj spao na par desetina jedinki. Područje rezervata predstavlja kombinaciju ravničarskih stepskih, slatinskih i barskih ekosistema. To je očuvani panonski predeo sa velikim brojem zaštićenih biljnih i životinjskih vrsta.

 

Flora i fauna

Najveću površinu Rezervata zauzima slatinsko zemljište, pa je i vegetacija slatinska. Biljne zajednice devesilje (Peucedanum officinale) i zvezdana, “slanice” (Tripolium pannonicum) posebno se ističu na ovom području. Slatinsko devesilje ili raskovnik je i međunarodno značajna vrsta, pošto je jedina biljka hraniteljka vrste raskovnikov leptir (Gortyna borelii ssp. lunata), Natura 2000 vrste sa Dodatka 2 EU direktive o staništima. Slatinska hajdučka trava (Achillea aspleniifolia), žalfija (Salvia austriaca), lepljivi pucavac (Silene viscosa), različak (Centaurea sp.), grahorica (Vicia sepium), crveni čkalj (Carduus nutans) obrazuju biljne zajednice koje nastanjuju područje Rezervata. Međutim, zastupljene su i neke retke vrste panonskih endema i subendema.

Pored velike droplje, rezervat je stanište i sledećih vrsta ptica: eja livadarka, siva vetruška, stepski soko, prepelica, ždral, ritska sova, pupavac, modrovrana, stepska trepteljka, žuta pliska, obična beloguza, obična travarka, rusi svračak, sivi svračak i velika strnadica. Dve trećine ptica koje se mogu videti u Rezervatu imaju status prirodnih retkosti. Osim ptica, tu su i specifične faune insekata, gmizavaca, vodozemaca i sisara sa visokim stepenom raznovrsnosti.

Zaštita

Gubitak staništa, poljoprovredni radovi, uznemiravanje i prisustvo predatora, osnovni su faktori ugrožavanja velike droplje. U cilju njenog opstanka i opstanka drugih zaštićenih životinjskih i biljnih vrsta, preduzete su mere zaštite ovog područja. 1997. godine, područje je proglašeno Specijalnim rezervatom prirode Uredbom objavljenom u Službenom listu RS 37/97 i predstavlja prirodno dobro izuzetnog značaja. Prema klasifikaciji IUCN-a, Rezervat je kategorisan kao IV kategorija kada su u pitanju staništa i druga upravljana područja. U krugu Rezervata izgradjen je Vizitorski centar sa osmatračnicom i obeležena je edukativna staza za prilaz centru. Staralac rezervata je Lovačko udruženje „Perjanica“ iz Mokrina.

Leave A Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *