Druge vrste

Druge zanimljive vrste nastanjene u rezervatu

Tekunica (Spermophilus citellus, Rodentia: Scuridae)

Tekunica je endemična vrsta zastupljena u centralnoj i jugoistočnoj Evropi.

To je sitni glodar, težine od 150 – 450g. Kolonijalna je i fosorijalna vrsta koja živi u razgranatom sistemu jazbina koje kopa pod zemljom. Gotovo je isključivo biljojedna vrsta. Od marta do oktobra, ova vrsta pokazuje aktivnost danju kada se intenzivno hrani nadzemnim delovima biljaka, izdancima, listovima, cvetovima i semenom. Pada u zimski san, koji traje u zavisnosti od uzrasta i pola jedinki od 5 do 7 meseci. Vezana je za niskotravna stepsko-livadska staništa na kojima može lako da uoči predatora.

Zbog povlačenja ekstenzivnog stočarstva i ispaše, intenzivnog razvoja poljoprivrede, smanjivanja i nestajanja staništa širom Evrope tekunica je klasifikovana kao ranjiva vrsta (VU) sa populacionim trendom u opadanju (2008 IUCN Red List ver. 3.1). Nalazi se na spisku vrsta zaštićenih Bernskom konvencijom kao i Konvencijom o očuvanju evropske divlјe flore i faune i prirodnih staništa.

Ritska sova ili sova močvarica (Asio flammeus, Strigiformes: Strigidae)

Ritska sova voli otvorena ritska i močvarna staništa. Gnezdi se i provodi dan na tlu, obično u trsci i u gustoj trvi. Spada u sove srednje veličine. Hrani se uglavnom glodarima i sitnim pticama. Ova vrsta je znatno češća na severu Evrope, a u Srbiji je uglavnom zimski gost.

Da bi od grabljivica odbranila lako dostupno gnezdo s mladuncima, ritska sova se ponekad ponaša kao da je „podivljala”. Naime, ona kruži, izvodi akrobacije u vazduhu i udara krilima jedno o drugo, sve da bi privukla pažnju nasrtljivca i odvukla ga od gnezda gde su jaja ili mladi. Ritska sova se u Srbiji može sresti u ritskim područjima Vojvodine. Vrsta ima stanište na svim kontinentima osim Antarktika i Australije, tako da važi za jednu od najrasprostranjenijih vrsta ptica. Rasprostranjena je u Evropi, Aziji, Severnoj i Južnoj Americi, Karibima, Havajima i Galapagosu.

Ritska sova je na listi strogo zaštićenih vrsta ptica u Srbiji.

Plava vetruška (Falco vespertinus, Falconiformes: Falconidae)

Ime ove vrste potiče od plavo-sive boje mužjaka. Mala je grabljivica veličine 28-31 cm i sa rasponom krila od 65-75 cm, težina tela je 130-197 gr. Mužjak i ženka su različito obojeni. Plava vetruška je tipična nizijska vrsta, voli velika otvorena prostranstva gde se nastanjuje u manjim šumarcima i drvoredima. Naseljava stepu i šumostepu, a delom poljoprivredna staništa i obradiva područja. Ova vrsta se pretežno hrani insektima, sitnim sisarima, gušterima, žabama, ali povremeno uhvati i manje ptice.

Plava vetruška se nalazi na IUCN crvenoj listi u kategoriji skoro ugroženih (Near threatened) vrsta.

Eja livadarka (Circus pygargus, Falconiformes: Accipitridae)

Ova grabljivica naseljava otvorena i mozaična staništa, uključujući livade, ravničarske i brdske pašnjake, močvare, tresave, vresišta, stepe, mlade zasade četinara i poljoprivredna područja. Svoja gnezda gradi na zemlji u visokoj vegetaciji. Rasprostranjena je u centralnoj, zapadnoj i istočnoj Evropi, na Pirinejskom poluostrvu, delovima Balkanskog poluostrva i u centralnoj Aziji. Eja livadarka spada u ptice selice. Zimu provodi u podsaharskoj Africi. U ishrani ove ptice pretežno dominiraju mali sisari (voluharice i sl), gmizavci, male ptice i krupni insekti.

Ugrožena je usled gubitka staništa, trovanja pesticidima, intenziviranja poljoprivrede, stradanja gnezda od poljoprivrednih mašina i stradanja tokom seobe.

Ćurlikovac (Burhinus oedicnemus, Burhinus: Burhinidae)

Ova neobična vrsta rasprostranjena je širom Evrope, severne Afrike i jugozapadne Azije. To je letnja selica u umerenim delovima Evrope i Azije. Ćurlikovac zimuje u Africi. Dužina tela mu se kreće od 38 do 46 cm, raspon krila od 76 do 88 cm, a težina od 290 do 535 g. Ima snažan žuto-crni kljun i krupne žute oči. Svojim crno- belim oznakama na krilima, pleni pažnju svih posmatrača koji je posmatraju u letu. U velikoj meri je aktivna noću, naročito kada peva svoju glasnu i neobičnu pesmu.

Modrovrana (Corracias garrulus, Coraciiformes: Coraciidae)

Ova prelepo obojena ptica naseljava područje Evrope, tačnije od srednje Evrope do Kaspijskog jezera. To je ptica selica i zimu provodi u južnoj Africi. Modrovrana je snažna ptica, krupnog i dugog kljuna. Leđa su joj otvoreno smeđe boje, a krila azurnoplave boje sa tamnim ivicama. Gnezdi se po šupljem drveću, uglavnom hrastovom, ali u južnim krajevima rupe dubi i u zemljištu. Gnezdo ne čisti od izmeta i ostatka hrane, pa je zato dobila ime i  smrdivrana, ali izgleda da neprijatni miris uspešno odbija grabljivice koje se približe gnezdu.

Nažalost, rasprostranjenje i brojnost ove vrste su u osetnom padu.

Osolika muva (Eumerus pannonicus, Syrphidae)

U Specijalnom rezervatu prirode “Pašnjaci velike droplje” tim istraživača entomologa je, tokom istraživanja od 2014. do 2015. godine, pronašao novu vrstu osolikih muva. Ova vrsta, za koja je do nedavno bila potpuno nepoznata, nazvana je Eumerus pannonicus. Osolika muva Eumerus pannonicus nađena je na rubnom delu Rezervata, hraneći se na cvastima kukute.